"Herkes gençliğinde bir kez olsun hatıra defteri tutmuş mudur bilmem ama, bıyıklar yeni terlerken yazılan notların hepsinde henüz geçmiş diyemeyeceğimiz anlar biriktirirdik. Kalbimize değip geçenlerin parmak izleri, en özlüsünden afili sözler, acı ve hazla yeni tanışmalardan ibaret büyüme sancılarıydı bunlar. Ne vakit ki zamanı eğip büker olduk, bu kez hafıza defterini açıp hatırlamaya çalıştık o anları. Oysa anlatırken kekelediğimiz, dalıp gittiğimiz o geçmiş, iş masanın başına oturup yazmaya gelince başka bir zaviyeyle bakış şart oluyor, hayalle hayat ağır ağır yer değiştiriyor."
